josvaneyck.reismee.nl

Dag 008 20120622 DT Woldberg tot Burladingen 102 km

Ik sliep gisteren voordat het voetbal was afgelopen.

Dus...... om 6.00 uur was Josje weer wakker. Even de route opnieuw inladen en eventueel corrigeren. Overigens.... dat corrigeren gaat met een natte vinger.....niet te filmen. Ik doe maar wat, want ik ben nimmer in het Schwarzwald geweest laat staan dat ik de weg ken! 

Tegen achten ging ik naar beneden om te ontbijten. Mijn fietskleding lag keurig gewassen en opgevouwen bij mijn tafel.  Uiteraard diepe buigingen voor de cheffin. Ik rook weer lekker naar schone was. Sebastian was al heel vroeg vertrokken, want hij wilde persee niet te laat komen op zijn sollicitatiegesprek. 

Het ontbijt was zeer afgemeten, maar uiteindelijk toch voldoende.

Kwart voor negen zat ik op de fiets.  Mijn buren waren een paar minuten eerder vertrokken en fietsten ook naar Nagold. Ze riepen nog: 'Bevor wir in Nagold sind, haben Sie uns schon eingeholt' Niks was minder waar.... ik heb ze niet meer gezien.

Het wordt een beetje saaoi, maar wat een gelukzalig gevoel is het, om zo ongestoord door de ochtend natuur te rijden. Daar kan ik werkelijk lyrisch van worden.

 

Nagold: Een stad in het Schwarzwald. je stelt je er niks bij voor, maar je valt van de ene verbazing in de andere. Wat een weelde en rijkdom in de 17e en 18e eeuw.

 

Had ik al geschreven dat de fietswegen zo fantastisch gepijld (bepijld?) zijn? 

Je hebt even wat tijd nodig om uit een grote stad te komen. En oh wee, wanneer er een 'Umleitung' is.

Maar na wat zoeken kom je toch weer op je route.

Het Neckardal is opnieuw een belevenis.  Op enig moment zag ik dat er een stelletje met de fiets een net iets andere route reed. Daardoor kwam ik wat eerder op het verzamelpunt. Ik had al gezien dat ze er stevig  de sloffen in handen. Maar niks aan de hand.  In het Schwarzwald  is het: of klimmen of dalen, maar niks is er vlak, zelfs niet langs een rivier fietsen. Wat schetst mijn verbazing..... plotseling komt de mannelijke helft van het stelletje met een duizelingwekkende snelheid bergop voorbij rijden, dat me alle moed  in de schoenen zakte.

Toen ook nog vrouwlief voorbij raasde, waren de rapen gaar!

'Wel nondedjeu! Ik laat me toch niet door een paar e-bikers zomaar wegfietsen!' Gelukkig was de klim van korte duur en in de afdaling heb ik natuurlijk altijd weer het voordeel van het 'valgewicht'. Ik bleef lekker achter 'Madam's derriere' fietsen en na een paar km; ze had al ......tig keer omgekeken,  sprak ik haar aan:

- 'Darf ich eine Bemerkung machen?'

- 'Aber sicher, warum geht es?'

- Wenn Sie die Sattelstütze ein wenig r'unter lassen, geniessen Sie soviel mehr, von Ihre schönen E-bike tour, und haben Sie auch keine Sattelschmerzen!' 

'Ja,aja....' 

- 'Meinen Sie? Schatz.... kannst mal meine...... usw'

Ze woonden in de 'Schwäbische Alp'  Ze maakten 'Urlaub'mit dem E-bike. GesternAbend ist ihr Mann mit dem Zug nach hause gefahren. hat sich das Wohnmobilgeholt und ist wieder 150 km gefahren um die Nacht Gemütlich zusammen  verbringen zu können im Wohnmobil'

Ben ik nou gek of...? Ik had weer wat te gniffelen.

Plotseling zag ik vanaf de onderkant, dat,  wat we normaal alleen van boven zien. Je kent dat wel.... een viaduct over een dal met een wijdspanne van misschien wel  vijfhonderd meter. Zo ziet dat van onder uit:

 

En natuurlijk kwam het moment dat ik de Neckar moest verlaten. Ik zag die Schwarzwälder bergen nou niet echt zittten, maar ik kon niet anders. 'Shit! mapsource heeft weer een zandweggetje gekozen dat niet te befietsen valt.'

Uiteraard heb ik de afgelopen dagen wel wat geleerd. Ik heb de 'Navi' in de richting van de bergen gehouden en gezocht naar die bergovergang 'der am Niedrigsten war!'

Ik idioot moet dan toch weer de moeilijkste weg kiezen. Ik ben van Stetten naar de B 32 gefietst. Na 500 meter klimmen hield de asfaltering op. Het werd Schotter en zand. De temperatuur ging al richting 30 graden en in de zon gutste het zweet in straaltjes van me af. Halverwege de klim was een Panoramapunt. Daar heb ik enkele foto's gemaakt. Alleen al omdat ik trots was op mezelf, met mijn 95 kg toch weer zo'n berg te hebben bedwongen. 

 

De B32 was een dodenweg. Ik wist niet hoe snel ik daar weer vanaf moest komen.

Ik zag een hotelletje'Precies naast die B32. Daar wilde ik niet overnachten.

Het volgende dorp, daar was niet eens een hotel: ik moest 12 km verder rijden om een slaapplaats te vinden.

Ik heb wel een beetje medelijden met de eigenaar: Het is een Chinahouse dat ook kamers verhuurt. ( Maar geen Thaise massage!)  Door de voetbalwedstrijd van Duitsland tegen Griekenland vanavond is er geen sterveling  op zijn buffet afgekomen.

Ik heb in ieder geval goed gegeten. gezellig met hem gebabbeld: hij vindt de nederlanders 'so Locker!' en tijdens de Sushi en de gebakken garnalen,  mijn blog gemaakt.

Met Henrian heb ik al afgesproken, dat ik morgen tot Sigmaringen rijd en dan ik de rest van de dag me zonder fiets vermaak.

Zondag begin ik dan aan de Donauroute 

Intussen zit ik moederziel alleen in het Chinese restaurant......  Terwijl we nog gezellig na zitten te tafelen, vertelt de eigenaar dat de zoon van zijn chinese kok  een zeer talentvolle violist is die al met 11 jaar studeert aan 'Die Musikhochschule in Freibeurg'

Kijk naar de links aan de rechterkant. 

Reacties

Reacties

josk

hoi Jos,

de eerste week zit er (al) op. En het bevalt je nog steeds goed, zo lees ik dagelijks hier. Heel veel plezier verder.
Nog geen pijn aan de knie gehad?

gr
jos k

Marleen

Ha, die Jos

Ja, een derde zit er al op. Was leuk je te volgen afgelopen week! Bevalt het alleen-fietsen wel? Niet eenzaam? Het scheelt natuurlijk dat jij nogal makkelijk contact maakt.
Nog heel veel fietsplezier!

titus

goedemorgen Jos. hier in het hotel in Nevers kunnen we op t internet en kunnen Nadine en ik jouw spannende reisverslag weer lezen. het leest als een spannend jongensboek en we smullen er van. tja die verrekte e-bikers. t is geen eerlijke concurrentie en ik baal ook altijd als ik op de Berg en Dalse weg ingehaald word door zo'n frisse grijze duif terwijl ik het mij al zwart voor de ogen wordt. die e-bikes moesten verboden worden... totdat ik er zelf een koop ;-)
nog een hele goede reis. wij gaan nu verder naar zuid Frankrijk en hopelijk kunnen we je daar weer volgen.

Robert, Lily en Philip

Ha Sjoske,

Fijn te lezen dat je zo geweldig geniet.
Straks bij de Ruhrtalradweg kom je weer onder zo'n imposante brug door. Zeker nu het EK voor ons zo snel voorbij was zijn we heel blij met jouw dagelijkse verhalen! Veel lieve groetjes ook voor Henrian!
Lily

jan leermakers

hoi Jos,

tsja schotter en zand was je natuurlijk al gewend vanaf je huisdeur.
By the way: ik geniet ook van je mooie foto's alleen mis ik een foto van Madam,s derriƫre !

groetjes van jan und jolanda

Robert, Lily en Philip

Ha Jos
Ik vind dat het het goed doet, het alleen fietsen. Tenminste dat lijkt zo te zijn. Alleen is dan helemaal geen probleem. Overdag kun je zelf je tempo en rustmomenten bepalen en 's avonds ga je lekker eten, praat wat met de uitbater en maak je blog.
Mooi toch. Veel fietszin nog!
Robert

sander

Hoi pa, jij zit er beter voor dan wij hier... hier geen zon te zien en steeds maar een grijze lucht wind en regen... dus zelfs de feitelijke zomer gunt ons geen zon...;-(

Heerlijk schrijf jij! Tis een genot om te lezen...beter dan menig roman.. haha! Ik ben dan ook erg nieuwsgierig wat jij met of over de violist-zoon hebt afgesproken...;-) ( heb natuurlijk wel even het linkje bekeken... best knap van dat manneke..

grz

Sander

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!